الگو

ما آدمها به الگو نیاز داریم، به کسی که بنگرم و مسیر زندگی مان را تعیین کنیم.
یاد الگوهایی که جامعه برای ما(دخترها) گذاشته بود فکر میکنم، به اینکه چطور ما را درگیر یک توهم ایی کردند به اینکه منتظر شاهزاده ایی سوار بر اسب سفید باشی تا بیاید و مشکلاتت را حل کند. به طور دیگه برای فرار از حقیقت به دنبال یک شخص دیگری باشیم.

سیندرلا، سفید برفی، زیبایی خفته و ... کارتون هایی بود که باهاش بزرگ شدیم و حالا می اندیشم که چطور به ما اجازه میداند تا این برنامه ها را تماشا کنیم؟ خودمان را پنهان کنیم و در انتظار روزی بشینیم تا مشکلاتمان حل شود؟! خشمگینم.